BEZOEKERSBLOG

 

Deze pagina staat open om te publiceren voor ieder. Je kunt proza insturen, bijvoorbeeld een column, blog, verhalend stukje fictie / non-fictie of een gedicht.

Het Schrijflab verzorgt de redactie. Voor bijdragen is het maximum verhoogd van 500 naar 1500 woorden (proza) en van 30 naar 60 regels (poëzie).

Op een gepubliceerde tekst(en) kan ieder reageren in het toegevoegde venster. In je reactie geef je bij voorkeur helder geformuleerde feedback op de inhoud, techniek en stijl. Of je drukt je waardering uit in een goed beargumenteerde vorm.

 

Naar de elektrische stoel

 

Hij loopt van zijn cel naar de zaal met de elektrische stoel. Hij die door de Kaninefaten ‘grote bevrijder’ wordt genoemd en door de Ollanders ‘gore terrorist’, hij loopt door de gevangenisgang naar de elektrische stoel en glimlacht onder z’n blinddoek. Hij ruikt het angstzweet van de Ollandse cipiers die doodsbang zijn voor een bevrijdingsactie door zijn kameraden en hij schudt glimlachend nee, nodeloze angst, hij weet een veel elegantere oplossing.

Hij herinnert zich hoe de elektriciteit naar Voorburg kwam, Voorburg, hartland der Kaninefaten, Voorburg, zijn geboorteplaats die van de Ollanders nu Den Haag moet heten, waar vroeger de gaslantarens langs de gracht en op het plein een voor een werden aangestoken, langzaam, een voor een, alsof god op z’n dooie gemakkie op z’n vierde werkdag de sterren aan het scheppen was: hier eentje, daar eentje, o en deze ook, en deze, zo was de god van Voorburg vroeger bezig.

Later werd zijn vader onderhoudsmonteur van de eerste Voorburgse elektriciteitscentrale en dan tilde die hem ’s avonds op het bedieningspaneel en omvatte hij de grote hendel met z’n knuistjes, klam en koud en heet tegelijk van de spanning, en dan keken ze naar buiten en alles was donker en dan voelde hij de enorme ivoorharde handen van z’n vader over de zijne schuiven en dan telden ze samen af, drie, twee, een, nú, en dan klapten ze de hoofdschakelaar om en buiten tikten de straatlampen aan alsof een razende gaslampaansteker bezig was in een supersnel afgedraaide Charlie Chaplinfilm.

Nog twee deuren door, één gang nog scheidt hem van de ruimte waar, sinds Voorburg van de Ollanders Den Haag moet heten, de stoel staat opgesteld, de ruimte die vroeger de bedieningskamer van de centrale was.

 

Paul van der Horst

Schrijfworkshop Het Personage, het Vertellen en de Plot

 

reageer