BEZOEKERSBLOG

 

Deze pagina staat open om te publiceren voor ieder. Je kunt proza insturen, bijvoorbeeld een column, blog, verhalend stukje fictie / non-fictie of een gedicht.

Het Schrijflab verzorgt de redactie. Voor bijdragen is het maximum verhoogd van 500 naar 1500 woorden (proza) en van 30 naar 60 regels (poëzie).

Op een gepubliceerde tekst(en) kan ieder reageren in het toegevoegde venster. In je reactie geef je bij voorkeur helder geformuleerde feedback op de inhoud, techniek en stijl. Of je drukt je waardering uit in een goed beargumenteerde vorm.

 

Na de Belgische opstand

 

Terwijl meester Bob  vertelt over de Belgische Opstand, denkt Agnes aan Belgische frieten. Met haar vader is ze een paar jaar geleden in Antwerpen geweest.

 

Ze begrijpt nog steeds niet dat hij opeens weg was. Haar moeder zegt telkens dat hij zeker dood is. Al het speuren heeft niets opgeleverd. Agnes haalt de foto van haar vader – die ze altijd in haar schooltas heeft – tevoorschijn en legt die half  onder haar geschiedenisboek. Haar arm buigt ze om het boek,zodat niemand kan zien dat ze naar de foto kijkt.

Als meester Bob haar kant uitkijkt, doet ze net alsof ze luistert. Instemmend knikt ze, snuit haar neus en schuift de foto onder haar boek.

De zon schijn door de ramen van het schoollokaal. Met haar vader zit ze in de zon op de Groenplaats. Hij duwt steeds een frietje in haar mond en streelt dan over haar gezicht. Hij ruikt zo apart, dat komt door de wasverzachter, weet ze nu. Ze schuift voorzichtig naar hem toe.

’Duw niet zo tegen me aan,stomme griet,’ sist Robin. Nee, die Robin moet ze niet. Hij ruikt ook helemaal niet lekker.

Meester Bob praat maar door.

Na de Belgische Opstand komt haar vader haar misschien wel ophalen. Wat zou dat heerlijk zijn.

 

Alfred Drenth

reageer